من بارها دیدم که امام خودشان از تمام زوایای مسأله یا سرگذشتی که برایشان مطرح می‌‌شد مطلع بودند. عده‌ای می‌‌آمدند خدمت امام و گزارش مسأله‌ای را می‌‌دادند. امام هم نمی‌فرمودند که مطلع هستم و تا آخر گوش می‌‌دادند. وقتی که تمام می‌‌شد باز نمی‌فرمودند که مطلع هستم یا می‌‌دانستم و یا تجزیه و تحلیلی که در این مورد دارم، این است. به این ترتیب ایشان با شنیدن یک مسأله یا قضیه از افراد و گروههای متفاوت ضد و نقیض این گفتارها را پیش خودشان جمع‌بندی می‌‌کردند که آیا همه این گفتارها یکنواخت است یا متفاوت. پس از آن از تفاوت گفتارها برداشت می‌‌کردند که مسأله چیست و هر یک از این آقایان دارند از چه بعدی صحبت می‌‌کنند. . حجةالاسلام والمسلمین سید عبدالمجید ایروانی – پا به پای آفتاب – ج 2 – ص 284.