یکى از رفقایی که ما در مجلس داشتیم به ما اطلاع داد که یک لایحه‌اى دولت می‌‌خواهد بیاورد در مجلس و مصونیت بدهد به 1700 مستشار آمریکایی که بعداً به همین نام لایحه کاپیتولاسیون مشهور شد. این مسأله با امام مطرح شد، آقا اینجورى قبول نکردند، گفتند تا مدرک نباشد ما نمی‌‌توانیم روى آن حرفى بزنیم، شما [اگر] بتوانید مدرکش را تهیه بکنید. تا این شد که به صورت لایحه آمد در مجلس و عده‌اى مخالفت کردند با لایحه، ما فرستادیم صورت جلسه‌ای که در مجلس بود از روى آن صورت جلسه به حساب فتوکپى کردند. عین صورت جلسه را خارج کردیم هم از مجلس شورا و هم از مجلس سنا. جفت این صورت جلسه را در اختیار آقا گذاشتیم. که آقا دو کار انجام دادند، یکی ‌‌آن اعلامیه کاپیتولاسیون را دادند و یکى هم گذاشتند روز چهارم آبان که به حساب، شاه جلوس داشت آن سخنرانى ضد کاپیتولاسیون را علیه شاه کرد. روز چهارم آبان که شاه در کاخ گلستان مشغول دیدن بعضى از افراد بوده که به دیدن او رفته بودند، آنهایی که آنجا بوده‌‌‌‌‌اند یکوقت متوجه شده‌‌‌‌‌اند شاه می‌‌رود بعد از یک مدت کوتاهى برمی‌‌گردد، خیلى عصبانى بوده، انگار نوار حاج آقا را همانجا برایش گذاشته‌‌‌‌‌اند که همانجا دستور بازداشت ایشان را صادر می‌‌کند. دو روز یا سه روز از چهارم آبان می‌‌گذرد. تقریباً شب نهم آبان آقا را می‌‌گیرند که روز نهم آبان ما متوجه شدیم که ایشان را گرفته‌اند. . ناگفته‌ها - ص 207.