

یک مرتبه امام نزدیکیهای ظهر از خواب بلند شده بودند و به من گفتند: «من امروز دیر از خواب بلند شدم. شما حواست جمع باشد ساعت یازده و نیم بیایی مرا از خواب بیدار کنی» . ربابه بافقی - سروش - ش 476 - ص 23. من هر روز که میرفتم یازده و نیم در را باز کنم هر چه هم دستم بود باز هم فراموش نمیکردم که باید آقا را بیدار کنم. میرفتم تا در آشپزخانه را باز کنم میدیدم در حال وضو گرفتن هستند، دیگه خودم خجالت میکشیدم. وقتی رویشان را بر میگرداندند من میگفتم آقا شما خودتان گفتید بیایم بیدارتان کنم، میگفتند: «خوب کردید که آمدید مرا بیدار کنید» ـ خواب پیش از ظهر كه قیلوله نام دارد مستحب است..