

امام تقیّد خاصی به نماز شب داشتند. مرحوم حاج آقا مصطفی یک روز نقل میکردند که امام فرموده است اگر به مطالبی رسیدهام از سحرخیزی من بوده است. من خودم شنیدم که ایشان به بعضی از شاگردانشان از جمله آقای شیخ مجتبی تهرانی میفرموده سحرخیزی را از دست ندهید. روش سالیان دراز امام این بود که یک ساعت یا بیشتر مانده به اذان صبح بیدار میشدند سماور را روشن نموده چای درست میکردند و تا طلوع آفتاب مشغول عبادت میشدند. پس از طلوع آفتاب قدری میخوابیدند و بعد صبحانه میخوردند. من از همه نزدیکان امام متفقاً شنیدهام که هیچ وقت به یاد ندارند که نماز شب امام ترک شده باشد. ـ آیتالله خاتم یزدی.