عَلَم پس از دریافت تلگراف مراجع و در رأس آنان حضرت امام که در اعتراض به لایحه انجمن‌هاى ایالتى و ولایتى صادر شده بود پس از شش هفته سکوت به سه نفر از مراجع بجز امام تلگرافى زد و موافقت خود را با خواستهاى آنان اعلام داشت برخى از علما پاسخ عَلَم را نشانه عذرخواهى او دانسته مسأله را مختومه تلقى کردند ولى امام با هوشیارى خاص خود متوجه حیله دشمن شد و اظهار داشت لایحه‌اى که به تصویب هیأت دولت رسیده با تلگراف خصوصى از رسمیت و قانونیت نمی‌‌افتد. بلکه باید لغو آن توسط رئیس دولت و به طور رسمی‌‌ در جراید اعلام شود. علماى تهران در اعلام حمایت از اقدام مراجع و اعتراض به سماجت عَلَم تصمیم گرفتند در هشتم آذر ماه 41 در مسجد حاج عزیزالله اجتماع نموده دست به دعا بردارند. چنین شایع بود که دولت قصد برهم زدن اجتماع و دستگیرى علما را دارد وقتى امام این شایعه را شنید تصمیمی ‌‌قاطع . حضرت امام(ره) در این باره فرموده‌اند: تصمیم آخر را ضمن ابتهال به خداوند متعال گرفتم و به هیچكس نگفتم. اگر خداى نكرده جسارتى به علماى تهران شده بود من یك تصمیم خطرناكى گرفته بودم. - صحیفه نور – ج 1 - ص 45. براى مبارزه قهرآمیز اتخاذ نمود که با رفع غائله به مرحله اجرا در نیامد. هنگامی‌‌ که عَلَم از تصمیم علماى تهران آگاه شد مقاومت را بیفایده دانست و شب قبل از اجتماع علماء هیئت دولت را تشکیل داد و رسماً لغو لایحه انجمن‌هاى ایالتى و ولایتى را اعلام کرد و همان شب موضوع را به مراجع قم - به استثنای امام - اطلاع داد. برخى از علما بار دیگر مسأله را تمام شده دانستند ولى امام آن را کافى ندانسته خواستار درج آن در روزنامه‌هاى کشور شدند و در دیدارى که با مردم تهران در منزلشان داشتند فرمودند تا در جراید رسمی‌‌ کشور لغو تصویب نامه به طور صریح اعلام نگردد ما نمی‌‌توانیم به این تلگراف (عَلَم) ترتیب اثر بدهیم و هیأت حاکمه بداند که اگر خبر لغو تصویب نامه را در جراید اعلام نکند ما این تلگراف را کان لم یکن فرض کرده به مبارزه ادامه خواهیم داد. بالاخره روز شنبه ده آذر عَلَم ناچار شد در مصاحبه‌اى لغو تصویب نامه را اعلام کند. پس از این اعلام امام در اعلامیه تشکرآمیزى خطاب به مردم نوشت: «قیام عمومی‌‌ دینى شما موجب عبرت براى اجانب گردید. » . زندگی نامه سیاسی امام خمینى - ص 255