

افتخار من آن است که از همان زمان طلبگی تا زمانی که پیکر مطهرشان را در بهشت زهرا به خاک سپردند در خدمتشان بودم. و از این رو به چشم خود شاهد بودم که امام انسانی رها از قیود مادی بودند. به جرأت میتوانم بگویم که تهجد امام به مدت شصت سال، یعنی تا آخرین لحظههای حیاتشان ترک نشد. نمازشان همیشه اول وقت بود. چه در دوران جوانی و چه پس از آن، دو ساعت مانده به اذان صبح بیدار میشدند و در این مدت قرآن قرائت میکردند. ـ آیتالله محمدرضا توسلّی - پا به پای آفتاب - ج 2 - ص 87.