

هنگامی که آدم دزدان رژیم با سرعت سرسامآوری زعیم تودههای رنجدیده را از قم بیرون برده بودند اضطراب، نگرانی و رعب و وحشت در چهره دژخیمانی که امام را به تهران میبردند به خوبی هویدا بود. دیوانهوار ماشین را میراندند و وحشتزده به عقب و اطراف مینگریستند. وحشت آنان به حدی بود که هر چه امام اصرا ورزید تا برای چند دقیقهای ماشین را نگه دارند تا نماز صبح را به جا بیاورد، نپذیرفتند. امام در مقام دلداری آنان اظهار داشتند: «اینطور وحشتزده و مضطرب نباشید، در وسط این بیابان کسی نیست که قصد تعرض نسبت به شما را داشته باشد. چند دقیقهای ماشین را برای نماز متوقف سازید. شما نیز نماز بخوانید شما ارتش کشور اسلامی هستید و از بودجه اسلام ارتزاق میکنید و واجب است که به احکام و فرامین اسلام پای بند باشید. سرانجام بر اثر فشار و اصرار بیش از حد امام حاضر شدند که برای چند لحظه ماشین را نگهدارند که فقط ایشان تیمّم نمایند. امام پس از تیمّم با خاک حاشیه جاده، سوار ماشین گردیدند و نماز صبح را در ماشین که به سرعت در حرکت بود به جا آوردند». ـ حجةالاسلام و المسلمین سید حمید روحانی - بررسی و تحلیلی از نهضت امام خمینی - ج 1 - ص 472 - با اندكی تغییر.