

امام وجوهی را که در اختیار داشتند بین اشخاص (طلاب) مختلف به طور یکنواخت تقسیم میکردند و هیچ تمیزی برای کسی به دیگری قایل نبود. یکی از بزرگان نجف میگفت نجف تا به حال مانند امام را به خود ندیده است، زیرا بعضی مراجع امتیازاتی برای بعضی قایل بودند که گاهی جنبههای دیگری هم داشت ولی اصلاً این معنی در نظر امام نبود. . آیتالله خاتم یزدی – سرگذشتهای ویژه از زندگی امام خمینی – ج 2 – ص 148