

با اینکه امام حدود سیزده تا چهارده سال از کشور دور بودند تازه که وارد شدند هیچ احساس نگرانی نداشتند، گویی میدانستند که دولت را بیرون میکنند و حکومت را تشکیل میدهند و امور را سر جای خودش تنظیم خواهند کرد. با خیال راحت و بدون مراعات حتی اصول ایمنی و امنیتی توی اتاقی که اطرافش همه شیشه بود با مردم تماس میگرفتند و مردم هم حضورشان هیچ کنترلی نداشت. یعنی کسی دم در نبود که بتواند موج جمعیت را کنترل کند. هر کس میتوانست خودش را به امام برساند. آن روحیه و شهامت و تسلطی که امام داشتند در برخورد با مسایل، خیلی جالب بود. . حجةالاسلام والمسلمین هاشمی رفسنجانی – پا به پای آفتاب (جدید)، ج 6، ص 140.