

وقتى در بیمارستان بسترى بودند، علىرغم ناراحتیهاى جسمى و روحى فراوان، با چنان صلابت و استوارى نماز را قرائت مىکردند که همه مىشنیدند. با توجه به اینکه ماسک اکسیژن بر دهان و بینى حضرت امام نصب بود، ایشان نماز را به راحتى مىخواندند، ولى وقتى نمازشان تمام مىشد، ما نمىتوانستیم سخنان حضرت امام را بشنویم و این وضعیت براى ما تعجبآور بود که چطور ایشان موقع نماز، آن قدر فصیح کلمات را ادا مىکنند. . یکى از محافظین بیت امام؛ در رثاى نور؛ ص 62.