امام با اینکه حدود 13 تا 14 سال از کشور دور بودند وقتى تازه وارد شدند هیچ احساس نگرانى نداشتند. گویى مى‌دانستند که دولت را بیرون مى‌کنند و حکومت را تشکیل مى‌دهند. و امور را سر جاى خودش تنظیم خواهند کرد. با خیال راحت و بدون مراعات حتى اصول ایمنى و امنیتى آن، توى اتاقى که همه اطرافش شیشه بود از دو طرف با مردم تماس مى‌گرفتند و مردم هم حضورشان هیچ کنترلى نداشت. یعنى کسى دم در نبود که بتواند موج جمعیت را کنترل کند، هر کس مى‌توانست خودش را به امام برساند. . هاشمى رفسنجانى، اکبر؛ شاهد؛ ش 3، ص 23.