روزنامه اطلاعات یک مطلبى می‌‌نویسد به نام «تفاهم روحانیت و دولت»، که امام خمینى می‌‌فرستد عقب مسعودی . سناتور مجلس سنا و مدیر روزنامه اطلاعات این تفاهم چیست و کجاست؟ بگو این تفاهم را کى تفاهم کرد؟ من تفاهم کرده‌ام؟ یا آقایان دیگر تفاهم کرده‌اند؟ این تفاهم بایستى روشن بشود! خلاصه او هم پیغام می‌‌فرستد که این مربوط به ما نیست و مقاله هم آن نبوده و یک همچنین چیزى بوده این مقاله از طرف ساواک آمده. آقاى خمینى فشار مى‌آورد که بایستى این را خودت توى روزنامه بنویسى و تکذیب کنى، اگر نکنى من تو را تکذیب می‌‌کنم. خلاصه می‌‌افتد روى عز و عجز و التماس که ما تقصیر نداریم و از طریق ساواک بود. در این گیر و دار، سرهنگ مولوى مى‌آید آنجا، «رئیس سازمان امنیت تهران بود» و به آقا می‌‌گوید که من فکر می‌‌کنم که صلاح بر این باشد که شما دست از این اعتراض و تکذیب کردن روزنامه اطلاعات بردارید و اگر بر ندارید در هرحال ما سربازیم، آقا می‌‌توپد به او [که] مرتیکه تو کجایت سرباز است! اگر سرباز بودید که چادر زنانه سرتان نمی‌‌کردید که فرار کنید، سرباز ما هستیم که در هر حال از این مملکت دفاع می‌‌کنیم! خلاصه دیگر مولوى دید هیچ چیز نمی‌‌تواند بگوید. . ناگفته‌ها - ص 199