در ایام تابستان امام گاهى می‌‌رفتند اطراف تهران و مدتى آنجا می‌‌ماندند. در یکى از تابستانها روزى فرزند آقاى بهبهانى بنام جعفر نزد میزبان امام رفت و از او خواست که از حضور آقا بخواهید که وقتى به ما بدهد در تهران خدمتشان باشیم. میزبان موضوع را به اطلاع امام رسانید. امام فرمودند از طرف خودشان آمده و یا از طرف پدرشان؟ در جواب گفت از طرف پدرشان. امام فرمودند وقتى تهران رفتیم سرى هم به آنجا می‌‌زنیم. عصر جمعه‌اى امام بعد از انجام کارهایشان در تهران به منزل آقاى بهبهانى تشریف آوردند. به جز دو نفر همراه آقا و شخص آیت‌الله بهبهانى و جعفر هیچکس نبود. بعد از صرف چاى و احوالپرسى موضوع به سیاست کشیده شد. آقاى بهبهانى رو به امام کرد و اظهار داشت «فساد سرتاسر دربار را گرفته، این بچه . شاه (محمدرضا) اعتنایی به اسلام و روحانیت نمی‌‌کند. هر چه دلش می‌‌خواهد انجام می‌‌دهد. خواهرهایش آبروى ایران را برده‌اند. کم کم مقدسات را هم نادیده گرفته، بهائیت را بر مردم مسلمان مسلط می‌‌کند. » و به اندازه‌اى راجع به مفاسد دربار سخن گفت که عرق از پیشانیش جارى شد. در آخر گفت: «کسى که بتواند این مرد را از تخت پائین بکشد توئى. » آنگاه به متکا تکیه داد. امام در جواب او فرمودند: «تمام فرمایشات حضرت آقا را از اول تا آخر گوش دادم. ولى شما بودید که او را برگرداندید. آقازاده از طرف حضرتعالى از این مرد استقبال کرد! در ایام 28 مرداد جعفر آقا با زاهدى ملاقات داشت، شاه رفته بود و شرش از سر این مملکت کوتاه شده بود، ولى اقدامات جعفر آقا از طرف جنابعالى و سایرین او را برگردانید. حال که او قدرت گرفته آمریکا بشدت از او حمایت می‌‌کند، و ساواک و شهربانى را به جان مردم انداخته، ارتش بر اوضاع مسلط شده من چه می‌‌توانم بکنم؟» آقاى بهبهانى که اشک در چشمانش حلقه زده بود رو به جعفر کرد و گفت: «حرفهاى آقا را شنیدید با توجه به این صراحت می‌‌گویم که تنها ایشان است که می‌‌تواند پسر پهلوى را از تخت پایین بکشد و ملت را از شرش نجات دهد!» آنگاه آیت‌الله بهبهانى آهى کشید و گفت: «خدایا از سر تقصیراتم بگذر، ما به این پسر (محمدرضا شاه) میدان دادیم... » . شاهد بانوان - ش 167 - خرداد 69 - ص 29 به نقل از آیت‌الله ربانى شیرازى