یکی از شیوه‌های درسی امام شنیدن اعتراضات علمی شاگردان در هنگام درس بود.‌ این امر تا آنجا رعایت می‌شد که گاهی جلسۀ درس، نظام و انسجام خود را از دست‌ می‌داد و به حالت بحث بین دو نفر در می‌آمد. امام از اعتراضهای شاگردان خود استقبال‌ می‌کردند و درسی را که در آن اعتراضی نمی‌دیدند، به مجلس روضه تشبیه می‌کردند.