

وقتى امام در بیمارستان بسترى بودند، خواهرم مریض بود، ایشان در آن حال اغما و بیهوشى هر وقت که چشمشان به یکى از ما مىافتاد، سراغ او را مىگرفتند. یعنى وقتى چشم باز مىکردند، فقط مىپرسیدند فلان کس چطوره؟ حالش خوبه؟ همین نمونه کافى است تا بفهمیم ایشان تا چه حد به مسائل عاطفى اهمیت مىدادند. . اشراقى، زهرا؛ اطلاعات؛ ویژهنامه؛ 14/3/69.