امام مقصدشان فقط این نبود که در هر امری وارد می‌‌شوند، طبق ابتکار ایشان کار انجام بگیرد؛ بلکه می‌‌کوشیدند هر امری که به صلاح جامعه است انجام بگیرد و اگر یک روشی رواج داشت که ضامن صلاح جامعه بود، می‌‌فرمودند همان روش را ادامه بدهید. در رابطه با حوزه نجف و امتحان آقایان طلاب و درجه‌بندی پایه تحصیلات که موجب تفاوت در برخورداری از مزایای حوزه بود، مطلبی خدمتشان عرض کردم. فرمودند بسیار خوب است همینطور عمل کنید. عرض کردم چنین روشی را بعضی از آقایان قبل از ما تا حدودی اتخاذ کرده‌اند و اگر ما بخواهیم انجام بدهیم اقتباس از دیگران خواهد بود. تا من این عرض را خدمتشان کردم، قیافه جدی و حالت خاصی در امام پیدا شد و فرمودند مگر چه اشکال دارد کاری که ابتکارش از دیگران بوده و در آن کار تجربه کسب کرده‌اند و دیده‌اند کار خوبی است ما همان کار را انجا می‌‌دهیم این چه حرفی است که بعضی از آقایان می‌‌گویند هر کاری باید ابتکارش از خودمان باشد نه خیر، کاری که خوب است ولو دیگران از قبل انجام داده‌اند ما همان را پیروی می‌‌کنیم. . حجة‌الاسلام والمسلمین کریمی – پاسدار اسلام – ش 8 – ص 59 – مرداد 61