در همین روزهای آخر حیات امام که به خدمتشان در بیمارستان رفتم روی لباسشان الکل پاشیده بود. دو تا لکۀ زرد روی پیراهنشان بود. من دیدم با اشاره، لک روی پیراهنشان را به پرستار نشان داده و از او خواستند که بلافاصله آن را عوض کنند. . فریده مصطفوی، پا به پای آفتاب (جدید)، ج 1، ص 166. چقدر نامرتبی من دانشگاه که می‌‌رفتم، لباسم مشکی بود. چون با لباس مشکی می‌‌رفتم راحت‌تر بودم. یک روز که از دانشگاه آمدم، مستقیم آمدم منزل آقا. امام داشتند توی حیاط قدم می‌‌زدند، تا وارد شدم اخمی به من کردند و گفتند: «این چه وضعی است؟» گفتم چطور مگر؟ گفتند: «چقدر نامرتبی، چرا این رنگ را پوشیده‌ای؟» گفتم: آقا دانشگاه بوده‌ام. گفتند: «این ریاست. این کار تو ریاست.» گفتم: چرا؟ گفتند: «کفش کهنه پوشیده‌ای رفته‌ای دانشگاه، این ریاست». . زهرا اشراقی - سروش – ش 476، ص 16. تمیزترین لباس برای نماز امام حتی در هنگام بیماری و در عین خونریزی و با وجود زخم بزرگ شکم، در موقع نماز، تمیزترین جامه‌‌ها را که بدون آلودگی بود به تن می‌‌کردند. . دکتر کلانتر معتمدی – از پزشکان معالج امام – اطلاعات هفتگی، ش 2242، ص 26.