امام در درس دادن، نهایت اخلاق را داشتند. ایشان گاهی در درس به شاگردان‌ تند می‌شدند ولی آن هم روی حساب بود. مثلاً به فردی که مورد تندی ایشان بود‌ می‌گفتند: «مولانا چرا این حرف را می‌زنی که درست نیست؟» برعکس بعضی از علما‌ بودند که صریحاً به طلبه می‌گفتند غلط کردی، نفهمیدی.