امام توجه خاصی نسبت به طلبه‌ها داشتند. اگر آنها ناراحتی‌ای پیدا می‌کردند،‌ جویای وضعشان می‌شدند. به طور مثال خود من که در درس امام شرکت می‌کردم و‌ اشکال می‌کردم، سخت مریض شدم و دو مرتبه نتوانستم در درس ایشان حضور پیدا‌ کنم. در خانه خوابیده بودم که ناگهان دیدم امام در حالی که کتاب «وسائل‌الشیعه»‌ سه جلدی را در زیر بغلشان گرفته‌اند، همراه آقای جلال آشتیانی به خانۀ من آمده‌اند.‌ یک بار دیگر هم همراه آقای نجم الدین اعتمادزاده برای عیادت من آمدند.