وقتی درس حوزه می‌خواست تعطیل شود، امام نصایحی به طلاب می‌کردند که از‌ آن نصایح توحید می‌بارید. امام می‌فرمودند: «شما وظیفه‌تان را انجام دهید، به‌ شهرهایتان که می‌روید، دین خدا را تبلیغ کنید، علیه هم موضع نگیرید، جنبه‌های مالی‌ و نفسانی و دنیایی را زیر پا بگذارید. شما وقتی در پیشگاه خداوند تبارک و تعالی‌ عزیزید که چنین باشید. وقتی در دل مردم جا دارید که اینطور باشید. از موضعگیریهای‌ برخاسته از نفسانیات برحذر باشید. دین خدا را با آنچه که می‌دانید، بیان کنید و سعی‌ کنید آنچه هست و آنچه را که واقعیت است، بگویید.» در ذهن همۀ ما بود که این‌ سخنها از دل امام برمی‌خیزد و خود ایشان اهل این راه هستند.