

وفا و محبت امام به خدمتگزارانشان تا حدى بود که اگر کمترین نشانى از مشکلات آنها را مىیافتند بلافاصله استفسار مىکردند و تفقد متناسب را معمول مىداشتند. روزى یکى از دوستان در اثر برخورد ناخوشایند فردى تازه وارد در مسیر، ناراحت شده و برگشته بود. امام در اولین لحظاتى که خدمتشان مشرف شدیم سراغ ایشان را گرفتند. موضوع که به عرض ایشان رسید، بلافاصله با تبسمى تاثرآمیز و محبتانگیز فرمودند: «اگر یکى دیگر ایشان را ناراحت کرده، چرا با ما قهر کردهاند؟» که وى با اطلاع از اظهار محبت امام از رفتار خود متاثر شده به کار خود ادامه دادند. . رحیمیان، محمدحسن؛ در سایه آفتاب؛ ص 103.