

امام گاهی نسبت به افرادی که به نظر دیگران نمیآمدند، نظری ویژه و محبتآمیز داشتند. از جمله مرحوم شیخ مسیّب که از علاقهمندان امام در نجف اشرف بود و مدت کمی قبل از رحلت امام در اثر بیماری سرطان فوت کرد. امام فوق آنچه در مورد مثل ایشان متصور و متوقع بود تا آخرین روزهای حیات وی نسبت به او اظهار علاقه میفرمودند تا جایی که یک بار در محضرشان نامی از ایشان مطرح شد امام در مقام سوال فرمودند «شیخ مسیب خودمان؟» . حجةالاسلام والمسلمین رحیمیان، در سایه آفتاب، ص 203.