کودکان روستای معدن فیروزه نیشابور که در کلاس پنجم ابتدایی تحصیل می‌کنند طی نامه‌ای به امام نوشته بودند: «ما می‌خواستیم همانطور که در کتاب تعلیمات دینی و اخلاق کلاس پنجم بود نامه‌ای به شما بنویسیم و مانند امام محمدتقی(ع) که فرماندار سیستان را نصیحت کرده بود شما را نصیحت کنیم، اما متوجه شدیم که این کار اشتباه بزرگی است و گناه دارد چون شما خود شخصی بزرگ و با تقوی و پرهیزگارید و در برابر قدرتهای شرق و غرب ایستادگی نموده‌اید و با قدرتهای شیطانی در حال مبارزه هستید، در حالی که ما کودکانی هستیم که شاید حتی دست چپ و راستمان را از یکدیگر تشخیص ندهیم پس چگونه خود را راضی کنیم که شما را نصیحت کنیم؟ ...». امام در پاسخ آنها چنین نوشتند: بسم الله الرحمن الرحیم فرزندان عزیز خوبم چه خوب بود که نصیحتی را که در نظر داشتید، می‌نوشتید. ما همه محتاج به نصیحت هستیم و نصیحت شما عزیزان بی غرضانه و از روی صفای قلب است ... ـ صحیفه امام - ج 16 - ص 70.