

امام علاوه بر اعلامیهها و سخنرانیها، نامههای زیادی نیز به اطراف و اکناف مینوشتند. فراموش نمیکنم که در سال 1341 در ماجرای انجمنهای ایالتی و ولایتی، مرحوم حاج سید آقا مصطفی میگفت آقا شبی دو یا سه ساعت بیشتر نمیخوابند و بقیۀ شب را مشغول نامه نوشتن به علمای بلاد هستند. میتوانم بگویم امام صدها نامه به ولایات نوشتند و علمای شهرستانها را به خطرهایی که به سوی جهان اسلام آغازیدن گرفته بود، آگاه میکردند و نقش اسراییل و آمریکا، و اینکه هدف آنها حذف اسلام است، و این گونه مسایل را تشریح میکردند. بعضی از نامههایی که امام به علما مینوشتند گاهی چاپ و پخش میشد و تأثیر به سزایی داشت و غوغایی بپا میکرد. یکی از این نامهها در ماجرای انجمنهای ایالتی و ولایتی که من به یاد دارم، نامۀ امام به آقای فلسفی بود. آقای فلسفی آن نامه را در بالای منبر مسجد ارک خواند من در آن مجلس بودم. وقتی که گفت اما نامۀ آیتالله خمینی، مردم سراپا گوش و به گونهای برانگیخته شدند. نامه امام این گونه بود که مردم را برمیانگیخت. امام در پایان این نامه سورۀ فیل را به طور کامل آورده بود. وقتی آقای فلسفی این سوره را خواند، مردم به حدی به هیجان آمده بودند که کلمات پایانی هر آیه را یکصدا تکرار میکردند. مثلاً وقتی آقای فلسفی میخواند: «باصحاب الفیل»، «فی تضلیل» مردم یکصدا همراه ایشان «فیل» و «تضلیل» را تکرار میکردند. این نامۀ امام در مسجد ارک حالت یک سرود همگانی به خود گرفت و شوری برپا کرد. . آیتالله خامنهای – پا به پای آفتاب (جدید)، ج 3، ص 164.