

امام پس از درگذشت آیتالله حائری، به درس هیچ کس نرفتند و به تدریس اشتغال جستند. برای تکمیل مراتب فقه و اصول، با فضلای بزرگ حوزه بحث مشترکی داشتند و سالها در بحث مشترکی که به وسیله مرحوم آیتالله صدر و آیتالله زنجانی منعقد بود، شرکت کرده و میفرمودند: «روزی از مباحثه، نوعی تندی میان من و مرحوم آیتالله زنجانی رخ داد من به خاطر کبر سن و عظمت مرحوم زنجانی، دست او را بوسیدم». ـ آیتالله جعفر سبحانی - حوزه - ش 32 - ص 115.