

در زمانی که یکی از نشانههای شخصیت یک مجتهد یا یک مرجع در این بود که در مسجدی بزرگ و معروف یا نزدیک به حرم نماز جماعتش برگزار شود و مأمومین بیشتری داشته باشد امام در حالی که مسجد درسشان در مسجد سلماسی در نزدیکی کوچه یخچال قاضی، آکنده از درسخوانترین طلاب و فضلا بود، برای امامت جماعت هرگز در پی محراب و مسجد نبودند و فقط تعدادی انگشتشمار که به هنگام مغرب خود را به خانه محقرشان میرساندند توفیق مییافتند که با امام نماز جماعت بخوانند. ـ حجةالاسلام و المسلمین رحیمیان.