در پاریس به دلیل اینکه هوا خوب و ملایم بود، بدون روانداز مى‌خوابیدیم و در و پنجره‌ها هم باز بود. یک روز صبح از خواب برخاستیم و مشاهده کردیم که پنجره‌ها بسته شده و روى برادران روانداز افتاده است. قضیه را تعقیب کردیم. برادرها و حاج احمدآقا اظهار بى‌اطلاعى مى‌کردند. معلوم شد امام که نیمه شب براى نماز شب بلند شده‌اند و مى‌خواسته‌اند از آنجا رد بشوند که وضو بگیرند، با دیدن سردى هوا، پنجره‌ها را بسته و روى برادران روانداز انداخته بودند. . محتشمى‌پور، على‌اکبر؛ سرگذشتهاى ویژه از زندگى امام خمینى(س)؛ ج 1، ص 51.