بعد از آمدن امام به نجف، مدتی طول کشید که خانواده‌شان آمدند. امام در خانه‌ای محقر و اجاره‌‌‌ای سکونت داشتند که در یک قسمت خودشان می‌‌نشستند و قسمت دیگر هم حکم بیرونی را داشت. در مدت شبانه‌روز واقعاً امام یا در حال عبادت و یا در حال مطالعه بودند. این کار منظم ایشان، درس بزرگی برای آنهایی بود که به بیرونی امام رفت و آمد داشتند و وضع امام را از نزدیک می‌‌دیدند. . حجة‌الاسلام والمسلمین عباسعلی عمید زنجانی – پا به پای آفتاب – ج 4، ص 38.