

وقتی در نجف بودم امام بیدار میشدند. بسیاری از شبها، برای اینکه ما بیدار نشویم چون پشتبام میخوابیدیم، صداشان را میانداختند توی صدای بلندگویی که از صحن مطهر حضرت امیرالمومنین(ع) پخش میشد و صدا را قاطی میکردند با صدای اذان یا مناجات، که ما صدای گریه ایشان را نشنویم. ـ زهرا مصطفوی - مصاحبه مولف.