در سال 1353 دفترچه‌ای زیر عنوان «شرکتهای صهیونیستی در ایران» از سوی سازمان به دست من رسید. در این دفتر نشانی شرکتهایی که از سوی اشغالگران فلسطین در ایران پدید آمده همراه با نام اعضا و مدیران آورده شده بود، این نوشته چون در اصل تایپی و از روی آن فتوکپی شده بود، کم رنگ و ناخوانا بود از اینرو، دفتر یاد شده را نزد امام بردم و از ایشان خواستم در صورتی که صلاح بدانند برای چاپ آن اقدام کنم. امام پس از مطالعه آن از آنجا که نسبت به صهیونیستها سخت خشمگین و از رخنه و نفوذ آنان در ایران به شدت نگران و اندیشناک بودند با چاپ آن موافقت نمودند. نگارنده آن را همراه با مقدمه‌ای زیر عنوان «ایران فلسطین دیگر» به چاپ رسانید و پیش از پخش آن بنا بر روش همیشگی، نخستین نسخه چاپ شده را به نزد امام فرستاد تا اگر نظری و پیشنهادی روی آن دارند اعلام نمایند. و چون از سوی امام بیدرنگ واکنشی نشان داده نشد به گمان اینکه امام با پخش این دفتر دید مخالف ندارند به پراکندن آن دست زد و چند نسخه‌ای از آن را برای اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان در اروپا و برخی دیگر از پارسی زبانان برون مرزی فرستاد. دیری نپایید که امام نویسنده را به حضور فراخواندند و دستور دادند که از پخش این دفتر خودداری شود! نگارنده که سخت شگفت‌زده شده بود از علت این امر جویا شد، امام پاسخ دادند: شما در مقدمه از سازمان ستایش کرده و نوشته‌اید «سازمان مجاهدین خلق که خدا یارشان باد» و این روا نیست. نگارنده با لحنی تأسف بار اظهار داشت در این شرایط که کمونیست‌ها همه نوشته ها، اعلامیه‌ها و کتابهای «چریکهای فدای خلق» را به عربی و به زبانهای دیگر ترجمه می‌‌کنند و در دسترس همگان قرار می‌‌دهند، ما روی پیروی از شما هیچگونه پشتیبانی تبلیغاتی از سازمان نکرده‌ایم و در مقدمه این دفتر نیز تنها وظیفه خود دانستیم که برای آنان که با نام خداوند یکتا به مبارزه با رژیم شاه برخاسته‌اند دعا کنیم، آیا دعا برای سازمانی که به نام خدا حرکت می‌‌کند به نظر عالی نارواست؟ امام در پاسخ فرمودند: «شاه نیز دم از خدا می‌‌زند بنابراین برای او نیز دعا کنید»!! این سخن امام مانند پتکی بود که بر سرم فرود آمد با شگفت زدگی گفتم: «آخر ما درباره این سازمان چنین بدگمانی نداریم». امام بی‌درنگ پاسخ دادند: «نخیر نداشته باشید»! . نهضت امام خمینی – ج 3 – ص 408.