

شبی امام خوابیده بودند و داشتند طبق برنامهای که دکترها ریخته بودند نرمش را انجام میدادند. از تلویزیون هم روضه پخش میشد ایشان هم گریه میکردند ولی تعداد این شمارشها را که باید داشته باشند داشتند؛ صورت ایشان را من نگاه کردم از بالای سر، میدیدم در عین حال که دارند تعداد حرکات خود را میشمارند گریه هم میکنند؛ ولی این نبود که بخواهند ورزش را رها کنند. با این همه اثری که روضه بر روانشان گذاشته بود ایشان کار خودشان را میکردند، چون وقت و زمان، زمان نرمش بود. ـ زهرا مصطفوی - مصاحبه مولف.