در آن ایام هجوم سیل آساى نهادهاى مختلف مردمى به بیت امام قابل توجه بود که به نوعى بیعت و پیوستگى خودشان را به انقلاب و امام اعلام مى‌داشتند. ما هر روز لیست و برنامه‌اى از نهادها و وزارتخانه‌هاى مختلف داشتیم که مسئولینش به صورت رسمى و دسته جمعى به حضور امام مشرف مى‌شدند. و فردى به نمایندگى از طرف آنان پیامى را قرائت مى‌کرد و اعلام همبستگى مى‌نمود. زیباترین منظره‌اى که خاطرم هست مراجعه برادران پرشور و حماسه آفرین و سرنوشت‌ساز همافر بود. مى‌توان گفت پیوند ارتش با انقلاب را آنها شکل دادند. آنها برادران پرسنل نیروى هوایى بودند که قبلا با مرحوم مفتح هماهنگى نموده و قرار بود که در حضور امام با لباس فرم رژه روند و اعلام رسمى همبستگى کنند. براى این کار مهم وسایلى مورد نیاز بود که این وسایل تهیه شد و برادران نیروى هوایى با لباس فرمشان به‌طور منظم از آن محیط تا مدرسه علوى رژه رفتند و من براى آنکه امام هم آماده شوند به ایشان مراجعه کردم. جالب آن بود که آن روز امام بر اثر خستگى ناشى از پذیرایى مستمر مردم تب داشتند و ما با شرمندگى به ایشان گفتیم که برادران نیروى هوایى از قبل وقت گرفته‌اند و امروز مى‌خواهند به شما بپیوندند و اجازه مى‌خواهند که شما از ایشان سان ببینید. امام با لبخند زیبا و صمیمیت و فروتنى خاصى اعلام آمادگى کردند. کسالت امام به حدى بود که ما نگران این مساله بودیم که یادم هست به مرحوم مطهرى رضوان‌الله‌ علیه که در آنجا حضور داشتند، عرض کردم شاید امام با این حالت تب و کسالت نتوانند از یک نیروى حماسى و شجاع و فداکارى که این چنین خودش را در تاریخ ثبت مى‌کند و به آغوش مردم برمى‌گردد، آنطور که شایسته است سان ببیند. . رفیقدوست، محسن؛ آرشیو موسسه.