خانه امام در نجف بسیار محقر و کوچک بود شاید حیاط آن به چهارده متر هم نمی‌رسید. اتاقهایی در پایین داشت و یک اتاق بزرگ در بالا که سالها بود رنگ‌آمیزی نشده و حالت ناراحت‌کننده‌‌ای در آن دیده می‌‌شد. البته این منزل اجاره بود. روزی به مرحوم آقای اشراقی عرض کردم که ممکن است این خانه را یک قسمتش را تعمیر و یک قسمت را رنگ‌آمیزی بکنید و از این حالت فعلی بیرون بیاورید. ایشان گفت من این موضوع را به امام پیشنهاد کردم؛ حتی خدمتشان عرض کردم حاضرم از پول شخصی خودم که بیت‌المال نیست این کار را بکنم؛ لکن ایشان موافقت نفرمودند و گفتند به همین سبک باشد، خانه‌‌ای است که مال صاحبش است، مربوط به غیر است و هیچ وجهی ندارد که حالا ما این خانه را بیاییم و تعمیراتی در آن بکنیم و رنگ‌آمیزی بکنیم و یک صورتی به آن بدهیم که تقریباً با زیّ روحانی مناسبت و موافقتی نداشته باشد. . آیت‌الله محمد فاضل لنکرانی – سرگذشتهای ویژه از زندگی امام خمینی - ج 6، ص 122 و 123.