

آقا خیلی پاکیزه بودند. به حدی که یکی از خصوصیات بارز ایشان، نظافت زیادشان بود. از سنین جوانیشان ما یادمان است که در تمیزی و نظافت ضربالمثل دوستانشان بودند. آن ایام که ما بچه بودیم این کوچهها گل بود. به طوری که تمام طلبهها تا زانو و شانه عبایشان گلی بود. ولی ایشان آنقدر آرام توی کوچه راه میرفتند و قدم برمیداشتند که گاهی مثلاً حدود ده لکه گل پشت عبایشان بود. عبا را میآوردند تو اتاق، جلوی بخاری میگذاشتند خشک که میشد ما این لکهها را با دم قاشق پاک میکردیم و ماهوت پاککن میزدیم. . فریده مصطفوی، همان (جدید)، ج 1، ص 166.