

امام در کارهایی که به خودشان مربوط بود خیلی گذشت داشتند. من شاهد بودم که افرادی میآمدند و توهین میکردند. شدید توهین میکردند اما در ایشان هیچ حالت خشونت یا تندی ظاهر نمیشد. مثلاً یکی از بستگان (حرف مربوط به خیلی سال پیش است، من هنوز منزل ایشان بودم.) سر سفره شام بودیم که روی مسألهای عصبانی شد. چنان از جا بلند شد که ما فکر کردیم رفت طرف امام که ایشان را مثلاً کتک بزند. ولی امام هیچ عکسالعملی نشان ندادند، البته او این کار را نکرد، فقط هجوم برد و خودش نیز متوجه شد و برگشت اما امام آرام همین طور که نشسته بودند سر سفره شام هیچ برخورد یا حالت خشم یا عکس العملی از خود نشان ندادند. ـ زهرا مصطفوی - مصاحبه مولف.