امام به مرحوم آیت‌الله العظمی بروجردی خیلی معتقد بودند و من دربارۀ کسی‌ ندیدم که آیت‌الله العظمی بنویسند، مگر دربارۀ آقای بروجردی. در همان روزهای بعد‌ از فوت آقای بروجردی بود که دیدم امام در یکی از نوشته‌هایشان از آن فقید سعید با‌ لقب آیت‌الله العظمی نام برده بودند و در یکی از صحبتهایشان درباره ایشان‌ می‌فرمودند: «آقای بروجردی برای عالم اسلام و جامعۀ مسلمین دیوار بلندی بود که‌ فرو ریخت.» امام با همان علاقه‌ای که به آقای بروجردی داشتند و عزت اسلام را در خانه این‌ مرد بزرگ می‌دیدند، برای آنکه تشییع جنازۀ مرجع تقلید تبعاتی برای ایشان نداشته باشد‌ و نیز چون ممکن بود دوستانشان برای معرفی ایشان به عنوان مرجع تقلید فعالیتی بکنند‌ که دون شأن افراد وارسته است، اصلاً به تشییع جنازه نیامدند.