جمعه شب (یک شب قبل از وفات امام ) در بیمارستان، از ساعت 10 شب تا 5 صبح در خدمتشان بودم، چند بار از خواب بیدار شدند و آب طلب کردند. آب میوه مى‌آوردیم، ولى مى‌گفتند: «آب معمولى بدهید» و آب میوه میل نمى‌کردند. و چند بار نیز از ساعت و وقت مى‌پرسیدند و مرتب مى‌گفتند: «مواظب باشید، نکند آفتاب بزند و نمازم قضا شود!» . سلیمانى، حسین (عضو بیت امام)؛ پاسدار اسلام؛ سال 8، ش 91، ص 39.