امام با مادرم ارتباط عاطفى عجیبى داشتند. اینکه من در مساله‌اى مانند حج با حکم رهبر عزیزمان صرف اینکه والده‌ام به من گفتند، من راضى نیستم، یک مرتبه زدم زیر همه چیز، این نبود؛ الا اینکه پدرم در روزهاى آخر زندگى، دست مادرم را گرفتند و در دست من گذاشتند و گفتند: «برخلاف رضایت ایشان هیچ کارى نکن» با اینکه مى‌دانستم این کار صدمه و تنشى دارد و براى من خوب نیست، گفتم هر طور مى‌خواهد بشود. به مقام معظم رهبرى گفتم: شما اگر به من دستور دهید برو، که من از نظر شرعى آن قول را قطع کنم، حرفى ندارم والا با آن رابطه عاطفى که با مادرم دارم وارد این کار نمى‌شوم. . خمینى، احمد؛ پابه‌پاى آفتاب؛ ج 1، ص 111.