امام به معنای واقعی کلمه زاهد بودند ولی سعی می‌‌کردند که ظاهرشان این صفت را نشان ندهد و تا جایی در این مورد پیش می‌‌رفتند که ظواهر را به گونه‌‌ای مهیا می‌‌کردند که اصلاً زهد ایشان بروز نکند. امام زاهدی بود که نشان می‌‌داد زاهد نیست یعنی هیچ وقت لباس بد در انظار نمی‌پوشید. اگر به بیرونی ایشان می‌‌رفتید ملاحظه می‌‌کردید که فرشهای خوب را در آنجا انداخته‌اند و فرشهای دیگر را در اندرونی. . آیت‌الله فاضل لنکرانی – حضور ش 1، ص 25.