

وقتی امام در بیمارستان بستری بودند علیرغم ناراحتیهای جسمی و روحی فراوان با چنان صلابت و استواری نماز را قرائت میکردند که همه میشنیدند. با توجه به اینکه ماسک اکسیژن بر دهان و بینی ایشان نصب بود نماز را به راحتی میخواندند. ولی وقتی نمازشان تمام میشد دیگر ما نمیتوانستیم سخنان ایشان را بشنویم و این وضعیت برای ما تعجبآور بود که چطور ایشان موقع نماز، آنقدر فصیح کلمات را ادا میکنند. ـ یكی از محافظین بیت امام - در رثای نور - ص 62.