چند ماه بود که منصور به نخست وزیرى منصوب شده بود و ما در خدمت امام بودیم و فکر می‌‌کردیم که بناست خود منصور خدمت ایشان بیاید چون امام تازه از زندان آزاد شده بودند. بعد ملاحظه کردیم دیدیم مولوى رئیس سازمان امنیت تهران با یک نفر دیگر آمد. امام اندرون بودند و ما در بیرون نشسته بودیم پس از دو دقیقه امام تشریف آوردند و نشستند و بعد از چند دقیقه و در لحظه‌اى که سکوت همه مجلس را فرا گرفته بود امام فرمود: آقایان چه کار دارند؟ مولوى گفت ما آمدیم خدمت شما از طرف منصور، و ما را فرستاده‌اند خدمتتان که خواستند اجازه بگیرند از شما که ادامه بدهند به کارشان و شما اجازه بفرمائید که ایشان مشغول کار شوند. امام فرمودند من نه با کسى عقد اخوت بسته‌‌‌ام نه با کسى دشمنى دارم! من با منصور دشمنى ندارم عقد اخوتى هم با نخست وزیر نبسته‌ام. من نگاه می‌‌کنم به اعمال آنها اگر اعمال اینها به همین رویه‌اى باشد که دارند می‌‌روند و به خلاف اسلام و قرآن و شرع باشد من هم راهم همین است و به همین کیفیتى که انتخاب کرده‌‌‌ام انجام می‌‌دهم! و اگر اینها تغییر رویه دادند نسبت به اسلام، نسبت به قرآن و نسبت به مردم و مستضعفین، خوب آن چیز دیگرى است. . حجة‌الاسلام والمسلمین جلالى خمینى - سرگذشتهاى ویژه از زندگی امام خمینى – ج 5، ص 35