بعضى از آقایان از تهران و قم به امام در نجف پیام داده بودند که به هر حال ممکن است خانم‌هایى که در راهپیمایى‌ها و تظاهرات شرکت مى‌کنند، دستگیر شوند هتک حرمت شوند و از این رو از امام خواسته بودند: شما بفرمایید که خانم‌ها در راهپیمایى‌ها شرکت نکنند. اگر نظر شما به آنها برسد، قطعا اطاعت مى‌کنند. امام با شنیدن این پیام به‌شدت برآشفته و عصبانى شدند چون معتقد بودند مبارزه و حرکت سیاسى و اسلامى بدون حضور خانم‌ها قطعا ناقص است و به ثمر نمى‌نشیند. هر کس نیز که چنین اعتقادى ندارد اعتقادش فاسد است و انحراف و اعوجاج دارد. پس از آن نیز پیام دادند: «خانم‌ها دوش به دوش مردان و در کنار آقایان در تمام مراحل شرکت داشته باشند و هیچکس حق ندارد که نظر و صحبتى نسبت به مساله جدا کردن خانم‌ها از حرکتهاى سیاسى و اجتماعى و فرهنگى داشته باشد». . على‌اکبر محتشمى‌پور؛ پابه‌پاى آفتاب؛ ج 2، نشر پنجره، چ سوم، بهار 75، ص 156‌-157.