اواخر سال 57 یا اوایل سال 58 بود. آن روزها تعداد کسانى که به زیارت امام مى‌آمدند، بسیار زیاد بود. ما که جوانتر بودیم. خیلى خسته مى‌شدیم، اما امام در تمام ملاقاتها و تمام سخنرانیهاى فیضیه، مثل اینکه اصلا احساس خستگى نمى‌کردند. امام بعضى اوقات شاید هفت مرتبه پله‌هاى پشت‌بام را طى مى‌کردند. . فراهانى، رضا؛ همان؛ ج 2، ص 69.