

امام در مدتی که نجف اشرف بودند، در تمام شبهای شهادت معصومین(ع) در منزلشان ذکر مصیبت داشتند و به مناسبت رحلت حضرت زهرا(س) این برنامه سه شب ادامه داشت. گریه کردن و اشک ریختن امام بدون استثنا در همه این روضهخوانیها وجود داشت. ـ حجةالاسلام و المسلمین رحیمیان - پیشین - ص 36.