

مقداری ملک از پدری به امام ارث رسیده بود. آقا چنین نبود که طلبهای باشند که فقط زندگیشان از درآمد طلبگی بگذرد. از این جهت در ابتدای ازدواجشان با خانم یک منزل کوچک اجاره کرده و در این منزل تنها بودند – با مستأجرهای دیگر در یک منزل نبودند – اثاث منزل را هم خانم آوردند. امام جز همان اثاث که بعد از یکی دو ماه از حجره خود در مدرسه فیضیه آوردند، اثاث دیگری نداشتند. خانم تعریف میکرد مراسم عروسی ما بسیار ساده برگزار شد. کل اثاثیه امام گلیمی بود و یک دست رختخواب و یک چراغ خوراکپزی دوفتیلهای و یک قوری و استکان نعلبکی و یک عدد قابلمه خیلی کوچک، تا اینکه بعد از یکی دو سال اثاثیهای که از پدر امام به ارث رسیده بود آقای پسندیده به امانت نزد خود نگه داشته بودند، برای امام فرستادند. خانم میگفتند آنها هم اثاثی نسبتاً قدیمی بود. مقداری ظروف خیلی قدیمی و چند تکه فرش قدیمی که نسبتاً کهنه بودند. مجموعاً زندگی امام یک زندگی طلبگی اما نسبتاً آبرومند بود. . فریده مصطفوی، آیینه حسن، ص 176.