

حدود ساعت دو بعد از نیمه شب؛ یعنى همان زمانى که امام نماز شب خود را مىخواندند، جنازه مطهرشان را به خانه کوچک امام بردند؛ یعنى همان خانهاى که مردم به حضورشان شرفیاب مىشدند. تختى چوبى آوردیم و جنازه امام را بر روى آن گذاشتیم. حاج احمدآقا، آقاى جمارانى و عدهاى دیگر از برادرها نیز حضور داشتند. این افتخار نصیب من شد که بدن امام را غسل بدهم. بدن امام به هیچ وجه شبیه بدن یک مرده نبود. گویى ایشان زندهاى بودند که به خواب فرورفته بودند. . توسلى، محمدرضا؛ پابهپاى آفتاب؛ ج 1، ص 293.