

ایشان خیلی صمیمی، خودمانی و مهربان هستند، مخصوصاً با مادرمان که از همه جهت احترام ایشان را دارند. رفتار ایشان از زمان طلبگی تاکنون هیچ فرقی نکرده است. از موقعی که به خاطر دارم همین برخوردها را با ما داشتهاند. ما از اول نسبت به آقا احترام خاصی قایل بودیم و مقید بودیم که کاری خلاف میل ایشان انجام ندهیم. هم اکنون نیز امام با ما چنین رفتاری دارند و با این همه گرفتاریهای سیاسی و اجتماعی، ایشان هیج فاصلهای با خانواده نگرفتهاند. الان مثل گذشته به خدمتشان میرویم و در موقع خداحافظی، مثل اکثر پدرهای مقید، دعا به گوشمان میخوانند. . فریده مصطفوی – پا به پای آفتاب (جدید)، ج 1، ص 142.