ما پس از سه ماه از انجام عملیات «والفجر یک» به علت مسائل خاصى که در عملیاتهاى قبل داشتیم، با شیوه‌هاى جدیدى در عملیاتهاى والفجر 2 و 3 حضور پیدا کردیم. دو عملیات فوق الذکر از حیث اهمیت و حضور خداوند متعال در آن به صورتى بود که تمامى فرماندهان لشکر، تیپ، گردان و دسته معتقد بودند که در عملیات کوچکترین نقشى نداشتند و در هر گوشه از عملیات حضور امدادهاى غیبى را حس مى‌کردند. ما در عملیات والفجر یک از نظر پاکى و صداقت عزیزان بسیج، هیچ نقصى نداشتیم و حتى قبل از آغاز عملیات در اردوگاه لشکر به نمونه‌هایى برخورد مى‌کردیم که برادران گودالهایى شبیه قبر کنده بودند و شبها در آن به مناجات و گریه و زارى مشغول مى‌شدند و این حرکات یادآور حالات روحانى و عرفانى مجاهدان صدر اسلام و سالکان راه خدا بود. به سبب همین شور و حال در آن عملیات تعداد 45 نفر از عزیزان بسیج که فقط چند نفرشان سالم بودند، به مدت چهار روز مقابل تپه‌هاى پاسگاه رشیده عراق در یک کانال به عمق یک متر که کف آن را آب و لجن پوشانده بود، در مقابل نیروهاى عراق مقاومت کرده و حاضر به عقب‌نشینى نشدند. این حرکت برادران چنان جالب بود که هنگام بازگو کردن آن براى امام بزرگوار، معظم‌له فرمودند: «اینها همان ملائکه‌الله‌ هستند». . همت، محمدابراهیم (شهید)؛ پیام انقلاب؛ ش 157، ص 23.