زمانى که در پاریس بودیم، روزى غذایى براى ایشان و مهمانانشان پخته بودم. وقتى غذا را نزدشان بردم، بسیار دقیق بودند. چون مى‌دانستند آن روز خانم در خانه نیستند و ممکن است کسى نباشد که بداند من هم از آن غذا مى‌خورم یا نه، خودشان مستقیما سوال کردند که پس شما خودتان چى؟ و وقتى عرض کردم که من براى خودم از این غذا نگه نداشته‌ام و مى‌روم آن ساختمان و غذایى مى‌خورم، فرمودند: «نه، شما اینجا زحمت کشیده‌اید و غذا پخته‌اید و باید غذاى همین جا را هم بخورید». و بعد 4 قسمت غذا را 5‌قسمت کردند و به من هم دادند. . حدیده‌چى، مرضیه؛ زن روز؛ 12/3/69، ص 36.