امام حتى در ایام بیمارى (در بیمارستان) اهمیت زیادى به نماز اول وقت مى‌دادند. وقتى‌که نزدیک وقت نماز مى‌شد، در وجود ایشان اضطرابى به وجود مى‌آمد که خودشان را آماده کنند تا به محض دخول در وقت فریضه، بتوانند نمازشان را انجام دهند. . کلانتر معتمدى، محمدرضا؛ همان؛ ص 26.